ลองจินตนาการว่า คุณเป็นเจ้าของ กิจการระดับเอสเอ็มอี แล้วคุณตัดสินใจ รีโนเวท สถานที่ประกอบการ ให้มีความพร้อมมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการ เว็บนี้ ติดตั้งระบบประหยัดพลังงาน หรือการต่อเติมพื้นที่ เพื่อให้รองรับ การขยายตัวของทีมงาน คุณทุ่มเทงบประมาณ เพื่อสร้างการเติบโต แต่แล้วสิ่งที่ได้รับ คือรัฐบาลส่งใบเรียกเก็บภาษี ในอัตราที่สูงขึ้น ซึ่งมีมูลค่ามหาศาล เพียงเพราะว่า คุณได้ทำการพัฒนาสินทรัพย์ของตัวเอง
เมื่อภาษีทรัพย์สินกลายเป็นโซ่ตรวนของการเติบโต
ระบบภาษีทรัพย์สินเชิงพาณิชย์ ในสหราชอาณาจักร คือภาษีที่ธุรกิจ จำเป็นต้องชำระ ตามมูลค่าของสถานประกอบการ ซึ่งหากดูเพียงผิวเผินอาจดูเป็นธรรม ในทางทฤษฎี แต่ในทางปฏิบัติจริง มันกลับกลายเป็นกับดัก ที่เจ็บปวดกว่าที่คิด
อ้างอิงข้อมูลจาก Confederation of British Industry หรือ CBI ซึ่งเป็นองค์กรภาคธุรกิจที่ใหญ่ที่สุด ได้ออกมาประกาศอย่างชัดเจนว่า ภาษีนี้คือกำแพงที่ขวางกั้นความเจริญ ที่ต้องได้รับการแก้ไข โดยไม่มีข้ออ้าง
กับดักการพัฒนา: ยิ่งทำดี ยิ่งโดนภาษีลงโทษ
จุดอ่อนที่สำคัญ ที่ซ่อนอยู่ในระบบนี้ คือการทำงานในลักษณะ "ภาษีที่เป็นลบต่อการพัฒนา" หมายความว่าเมื่อใดก็ตาม ที่ธุรกิจตัดสินใจลงทุน ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ปรับปรุงสภาพแวดล้อม หรือแม้แต่การติดตั้ง โซลาร์เซลล์และระบบรักษ์โลก มาใช้เพื่อลดคาร์บอน ราคาประเมินของอาคารจะเพิ่มขึ้นทันที และตามมาด้วย ใบเรียกเก็บภาษีก็เพิ่มตาม อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ลองพิจารณากรณี ผู้ประกอบการที่พัก ที่ต้องการยกระดับห้องพัก หรือเจ้าของคลังสินค้า ที่พยายามลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน การลงทุนเหล่านี้ นอกจากจะไม่ได้รับ การสนับสนุนด้านภาษี มันยังย้อนกลับมาเป็นต้นทุน ที่หนักอึ้งในรอบปีถัดไป นี่คือสัญญาณที่ผิดพลาด ในระบบเศรษฐกิจ ที่ต้องการนวัตกรรม
ความเสี่ยงจากการไม่สามารถคาดการณ์ภาระภาษีในอนาคต
ปัญหาไม่ได้จบแค่ จำนวนเงินที่ต้องจ่าย แต่หัวใจสำคัญคือ ความผันผวนของระบบประเมิน ว่าการลงทุนแต่ละครั้ง จะส่งผลต่อภาษี ขยับขึ้นไปในทิศทางไหน
สภาวะเช่นนี้คืออุปสรรคที่แท้จริง เมกะโปรเจกต์ของภาคเอกชน ถูกเลื่อน ถูกลดขนาด หรือในบางกรณีต้องปิดพับโครงการลง เนื่องจากความเสี่ยงด้าน จุดคุ้มทุน ภายใต้ระบบภาษีปัจจุบัน
ถ้าปฏิรูปได้จริง เม็ดเงินเหล่านี้จะไหลไปสู่ที่ใด?
คำถามที่รัฐบาลมักจะตั้งขึ้น เมื่อมีการพูดถึงการลดภาษี คือความกังวลเรื่องงบประมาณแผ่นดิน แต่หากมองในมุมกลับ ผลลัพธ์ในเชิงบวกนั้นมหาศาล
จากการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่าธุรกิจเกินกว่าร้อยละ 30 ตั้งใจที่จะนำกระแสเงินสดที่เหลือ กลับมาลงทุนซ้ำในเศรษฐกิจ เกือบทั้งหมด 100% เพื่อสร้างประโยชน์ในด้านต่างๆ อาทิเช่น:
กล่าวโดยสรุป การปรับปรุงโครงสร้าง Business Rates ไม่ใช่การเอื้อประโยชน์ให้นายทุน แต่คือการปลดล็อก พลังการผลิตที่ถูกกักขังด้วยภาษี ให้ไหลกลับเข้าสู่ ระบบเศรษฐกิจในวงกว้าง ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทุกภาคส่วน อย่างมั่นคงและถาวร